Tłumaczenia poświadczone
Podstawowym uprawnieniem tłumacza przysięgłego jest sporządzanie i poświadczanie tłumaczeń z języka obcego na język polski oraz z języka polskiego na język obcy.
Poświadczenie oznacza, że tłumacz bierze odpowiedzialność zawodową za zgodność tłumaczenia z dokumentem źródłowym.
Takie tłumaczenie może być używane w sądzie, urzędzie, kancelarii notarialnej, uczelni, banku lub innej instytucji.
Sprawdzanie tłumaczeń innych osób
Ustawa pozwala także tłumaczowi sprawdzać i poświadczać tłumaczenia sporządzone przez inne osoby.
Nie jest to jednak czynność czysto formalna. Tłumacz powinien realnie zweryfikować tekst, ponieważ poświadczenie tworzy odpowiedzialność za jego treść.
Jeżeli tłumaczenie jest wadliwe, niepełne albo zniekształca sens dokumentu, poświadczenie może być niedopuszczalne bez korekty albo ponownego tłumaczenia.
Tłumaczenie ustne
Art. 13 obejmuje również dokonywanie tłumaczenia ustnego.
W praktyce dotyczy to czynności sądowych, policyjnych, prokuratorskich, administracyjnych, notarialnych i innych sytuacji, w których uczestnik nie zna języka czynności.
Tłumaczenie ustne wymaga precyzji, neutralności i zdolności szybkiego reagowania na przebieg czynności.
Zakres zagadnienia
- uprawnienia tłumacza przysięgłego
- art. 13 ustawy o zawodzie tłumacza przysięgłego
- sprawdzanie i poświadczanie tłumaczeń
- poświadczone odpisy
- tłumaczenie ustne tłumacz przysięgły