Repertorium jako dokument zawodowy
Repertorium tłumacza przysięgłego nie jest zwykłą listą zleceń. To podstawowy dokument zawodowy, który pokazuje, jakie czynności tłumacz wykonał, na czyje zlecenie, w jakim języku, z jakiego dokumentu i za jakim wynagrodzeniem.
Prawidłowe repertorium pozwala odtworzyć historię czynności zawodowej. Ma znaczenie przy kontroli wojewody, przy rozliczeniach, przy odpowiedzialności zawodowej oraz przy ewentualnych sporach ze zleceniodawcą.
W praktyce błędy w repertorium często nie wynikają ze złej woli, lecz z rutyny, pośpiechu albo traktowania wpisu jako formalności. Tymczasem dla KOZ repertorium jest jednym z podstawowych narzędzi oceny rzetelności wykonywania zawodu.
Co powinno znaleźć się w repertorium?
W repertorium powinny znaleźć się m.in. data przyjęcia dokumentu, oznaczenie zleceniodawcy, opis tłumaczonego dokumentu, język tłumaczenia, rodzaj wykonanej czynności, liczba stron, liczba egzemplarzy i wysokość pobranego wynagrodzenia.
Opis dokumentu powinien być na tyle precyzyjny, aby można było później ustalić, jaki dokument był przedmiotem tłumaczenia. Nie wystarczy lakoniczne określenie typu dokument albo pismo. W wielu przypadkach potrzebne są data dokumentu, organ, numer sprawy, forma dokumentu i istotne cechy formalne.
Jeżeli dokument był kopią, skanem, wydrukiem, dokumentem bez podpisu, dokumentem uszkodzonym albo trudnym do odczytania, należy to odnotować. Ma to znaczenie zarówno dla poświadczenia, jak i dla późniejszej oceny staranności.
Repertorium a wynagrodzenie
Repertorium powinno być spójne z rachunkiem lub fakturą. Jeżeli tłumacz wskazuje określoną liczbę stron obliczeniowych, rodzaj czynności i wysokość wynagrodzenia, dane te powinny odpowiadać wpisowi w repertorium.
Szczególnie ważne jest to przy tłumaczeniach wykonywanych na żądanie sądu, prokuratury, Policji albo organów administracji publicznej. Tam rozliczenie opiera się na przepisach wykonawczych i może być przedmiotem kontroli.
Brak spójności między repertorium, rachunkiem i dokumentem źródłowym może zwiększać ryzyko pytań organu albo zarzutów dotyczących staranności.
Najczęstsze błędy w repertorium
Typowe problemy to zbyt ogólny opis dokumentu, brak informacji o formie dokumentu, brak danych o liczbie stron, niekonsekwentne oznaczenie języka, brak informacji o liczbie egzemplarzy lub brak zgodności między repertorium a rachunkiem.
Innym problemem jest wpisywanie danych z opóźnieniem. Repertorium powinno być prowadzone systematycznie, a nie odtwarzane z pamięci po dłuższym czasie.
Dla bezpieczeństwa zawodowego tłumacz powinien traktować repertorium jako element procesu tłumaczenia, a nie jako czynność wykonywaną po wszystkim.
Zakres zagadnienia
- art. 17 ustawy o zawodzie tłumacza przysięgłego
- repertorium tłumacza przysięgłego
- jak prowadzić repertorium tłumacza
- wpis w repertorium tłumacza przysięgłego
- opis dokumentu w repertorium
- kontrola repertorium wojewoda