Repertorium jako dokument zawodowy
Repertorium nie jest zwykłym wykazem zleceń. Jest ustawowym dokumentem, w którym tłumacz odnotowuje czynności wykonywane w ramach uprawnień zawodowych.
Prawidłowo prowadzone repertorium pozwala odtworzyć, kiedy przyjęto zlecenie, kto je złożył, jaki dokument tłumaczono, jaki był język, rodzaj czynności, liczba stron, liczba egzemplarzy i wysokość wynagrodzenia.
Repertorium ma znaczenie dowodowe, kontrolne i organizacyjne.
Opis dokumentu
Art. 17 wymaga opisu tłumaczonego dokumentu. Opis powinien wskazywać nazwę, datę, oznaczenie dokumentu, język, osobę lub instytucję, która go sporządziła, oraz uwagi o rodzaju, formie i stanie dokumentu.
To jeden z najważniejszych elementów wpisu. Zbyt ogólne określenie dokumentu może utrudnić późniejszą kontrolę albo odtworzenie czynności.
W praktyce warto wskazywać, czy dokument był oryginałem, odpisem, kopią, skanem, wydrukiem, dokumentem uszkodzonym albo trudnym do odczytania.
Wynagrodzenie i odmowa
Repertorium obejmuje również wysokość pobranego wynagrodzenia. Dane te powinny być spójne z fakturą, rachunkiem lub wnioskiem o wynagrodzenie.
Jeżeli tłumacz odmówił wykonania tłumaczenia na żądanie organu, repertorium powinno zawierać datę odmowy, określenie organu i przyczynę odmowy.
Takie rozwiązanie pokazuje, że repertorium dokumentuje nie tylko wykonane tłumaczenia, lecz także ważne zdarzenia związane z wykonywaniem zawodu.
Zakres zagadnienia
- repertorium tłumacza przysięgłego
- art. 17 ustawy o zawodzie tłumacza przysięgłego
- jak prowadzić repertorium
- opis dokumentu w repertorium
- kontrola repertorium
- wpis w repertorium