Państwowa Komisja Egzaminacyjna
Ustawa tworzy Państwową Komisję Egzaminacyjną powołaną do przeprowadzania egzaminu na tłumacza przysięgłego. Skład Komisji ma odzwierciedlać zarówno kompetencje językowe, jak i praktykę tłumaczeniową.
W Komisji uczestniczą osoby związane z nauką, praktyką tłumaczeniową oraz administracją publiczną. Takie rozwiązanie ma zapewnić, że egzamin nie będzie sprawdzał wyłącznie znajomości języka, lecz również umiejętność wykonywania tłumaczeń potrzebnych w obrocie prawnym.
Z punktu widzenia kandydata istotne jest, że egzamin ma charakter państwowy i prowadzi do nabycia uprawnień zawodowych.
Część pisemna i ustna
Egzamin składa się z części pisemnej i ustnej. Obejmuje tłumaczenie z języka polskiego na język obcy oraz z języka obcego na język polski.
Taki model odpowiada praktyce zawodu, ponieważ tłumacz przysięgły nie wykonuje czynności wyłącznie w jednym kierunku. W sprawach sądowych i urzędowych konieczne są oba kierunki tłumaczenia.
Pozytywny wynik musi obejmować obie części egzaminu. Nie wystarczy dobra znajomość tłumaczenia pisemnego przy braku kompetencji ustnych.
Teksty sądowe, urzędowe i prawnicze
Ustawa nakazuje uwzględnienie w egzaminie umiejętności tłumaczenia pism sądowych, urzędowych oraz tekstów prawniczych.
To bardzo ważny element, ponieważ zawód tłumacza przysięgłego jest silnie związany z prawem, administracją i wymiarem sprawiedliwości.
Kandydat powinien więc przygotowywać się nie tylko językowo, ale również terminologicznie i funkcjonalnie: musi rozumieć, jaką rolę pełni dokument w postępowaniu albo w obrocie urzędowym.
Zakres zagadnienia
- egzamin na tłumacza przysięgłego
- Państwowa Komisja Egzaminacyjna
- art. 3 ustawy o zawodzie tłumacza przysięgłego
- art. 4 ustawy o zawodzie tłumacza przysięgłego
- część pisemna egzaminu
- część ustna egzaminu