Faktura albo rachunek jako część rozliczenia
Faktura albo rachunek dokumentuje należność tłumacza przysięgłego za wykonaną czynność. W sprawach sądowych i urzędowych dokument ten zwykle funkcjonuje razem z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia.
Sama faktura nie powinna być oderwana od opisu czynności. Organ musi mieć możliwość powiązania kwoty z konkretnym tłumaczeniem, sygnaturą sprawy i podstawą obliczenia.
Dlatego opis na fakturze powinien być możliwie konkretny, ale jednocześnie zwięzły.
Jak opisać usługę na fakturze?
Opis może wskazywać, że chodzi o tłumaczenie pisemne poświadczone, tłumaczenie ustne, sprawdzenie i poświadczenie tłumaczenia albo inną czynność tłumacza przysięgłego.
Warto wskazać język, kierunek tłumaczenia, liczbę stron obliczeniowych albo czas tłumaczenia ustnego oraz sygnaturę sprawy, jeżeli organ ją podał.
Opis nie powinien ujawniać nadmiarowych danych osobowych ani szczegółów sprawy, jeżeli nie jest to potrzebne do rozliczenia.
Spójność z wnioskiem i repertorium
Faktura, wniosek i repertorium powinny tworzyć spójną całość. Jeżeli w repertorium wpisano określoną liczbę stron, język i rodzaj czynności, te dane powinny odpowiadać rozliczeniu.
Niespójności mogą prowadzić do pytań organu albo konieczności korekty dokumentów.
W praktyce warto przygotować jeden powtarzalny sposób opisywania czynności, aby uniknąć rozbieżności między dokumentami.
Zakres zagadnienia
- faktura tłumacza przysięgłego
- rachunek tłumacza przysięgłego
- faktura dla sądu
- tłumacz przysięgły rozliczenie
- wynagrodzenie tłumacza faktura